Een eigen plek

een eigen huisOns hondje is haar hechtingen weer kwijt, afgelopen vrijdag zaten we weer met een trillend hondje in de wachtkamer. Eenmaal bevrijd van de hechtingen was ze opgelucht dat ze ongeschonden weer naar buiten kon – naar huis! Thuis is het veilig, dat geldt als het goed is ook voor mensen met mcs. Zolang je geen fouten maakt (verbouwen, nieuwe meubels) is het een veilige haven.
Ik weet nog goed dat ik na een paar jaar werken m’n eigen flatje huurde, je eigen plekje met jou spullen. Ik hield geen rooie cent over, maar dat maakte niet uit. De toekomst lag open en ik had een vaste baan. Momenteel is dat wel anders, onze oudste zoon heeft al een paar jaar gewerkt als telecom monteur, je bent dan slechts een uitzendkracht. Als zo’n uitzendkracht bij de klant thuis komt heeft hij kleding aan van bijvoorbeeld KPN. Maar hij is niet in dienst van kpn, kpn huurt een onderaannemer in die zijn personeel inhuurt via een uitzendbureau. Onderbetaald met een week opzegtermijn. Daar kun je geen toekomst op bouwen. Bovendien vind je eerder een pot met geld op straat dan een leuk flatje. Voorlopig woont hij nog wel even thuis, vinden we helemaal niet erg – hij is meer dan welkom – maar het is geen vrije keus! De jeugd heeft een beroerde toekomst, dat is toch onaanvaardbaar. Want wat is er nou leuker dan een vaste baan en je eigen plekje.
Tot schrijfs….

Reacties zijn gesloten.

  • no copyright – feel free to share