Een stukkie

De lucht buiten is weer een saaie grijze massa, de wind is koud maar winter wordt het niet en het voorjaar laat nog een tijd op zich wachten. Oftewel geen vlees en geen vis, geen wonder dat de griepgolf blijft hangen. We hebben ons gewapend met extra vitamine D3 om de weerstand wat op te krikken. Als zomerdag de zon schijnt maken we dit zelf aan, als je tenminste niet slaafs gaat smeren met anti-zonnebrand.
Wat zou ik graag weer eens buiten koffie drinken, een beetje prutsen in de tuin. Maar de tijd om buiten te genieten is maar kort, mei-juni-juli en augustus, dan blijven er acht maanden over met wisselvallig, koud en winderig weer.
Die periode moeten we ons grotendeels binnen vermaken, als je mcs hebt en activiteiten als bezoekjes en uitjes geen verstandige opties zijn valt dat niet altijd mee.
Om niet weg te zinken in een bodemloos zelfmedelijden wilde ik de tijd anders gaan invullen nu de kinderen uit huis zijn en mijn man op de vreemdste tijden werkt.
Natuurlijk is Mylo, ons kleine actieve boomertje, een grote opsteker. Hij heeft een tomeloze energie waar ik stinkend jaloers op kan zijn, maar komt ook graag gezellig naast je zitten op de bank. De hobby’s uit het verleden gaan niet meer vanzelf, schrijven gaat moeizaam en pianospelen niet van harte. Om de leegte op te vullen ging ik op zoek naar een bezigheid die niet te veel denkwerk geeft en kwam op het idee om te gaan breien. En het werkt, je hersenen hebben genoeg te doen om niet te gaan piekeren maar te weinig om te gaan stressen. Nu ben ik helemaal niet handig in handwerken dus beginnersfoutjes waren niet te vermijden, maar internet maakt soms van de grootste prutser een redelijk amateur.
De eerste fout maakte ik trouwens al voor ik een breipen in handen had. Uit een grijs verleden had ik nog wat bolletjes katoen liggen zodat ik zonder kosten eerst wat kon gaan prutsen om te zien of het wat voor me was. Ik had kunnen weten dat deze katoen – die niet bio was – voor mij niet geschikt was om mee aan de slag te gaan. Nu ja, daar kom je uiteindelijk wel op de harde manier achter waarna je je afvraagt hoe je zo stom kon zijn. Er moest dus nieuw garen komen, op naar Sneek waar sinds jaar en dag een grote winkel staat met alles voor mensen die prutsen als hobby hebben. Allemaal bolletjes wol, maar de bio katoen was onvindbaar dus vroeg ik aan een verkoopster “waar ligt de bio katoen?”. Welnu, van bio katoen had ze nog nooit gehoord, ongelovig keek ik haar aan. Maar ze meende het echt, alweer een reden om de lokale middenstand te negeren en te winkelen op internet.
Natuurlijk was er op internet keuze zat, bio katoen maar ook bamboe en hennep, ik bestelde wat bolletjes om aan de slag te kunnen. ’s Avonds op de bank begon ik aan m’n eerste breisel en zette de steken op de pen. M’n man had late dienst en Mylo lag naast me op de bank. Ik vreesde dat de bolletjes wol met uitdagend draaiende draadjes in de ogen van Mylo een fantastisch nieuw spel zouden zijn maar er gebeurde niets. Alsof hij besefte dat dit mijn ding is bleef hij rustig liggen, verrassend.
Uiteindelijk zou ik graag sokken willen leren breien, maar zover is het nog lang niet. Niemand in m’n omgeving breit, zodoende zal ik m’n breivaardigheid zelf moeten opbouwen. Daarom ben ik begonnen met een eenvoudig baby vestje als kadootje voor een zwangere tantezegster. Mocht dat goed uit pakken – je weet het niet – dan wil ik stapsgewijs de moeilijkheidsgraad verhogen.
Het zou trouwens zo maar kunnen dat we één van de laatste generaties zijn die zich bezig houdt met dergelijke frutsels, het schijnt dat de kinderen op school hier geen les meer in krijgen. Misschien is het te meisjesachtig en niet passend in het nieuwe genderneutrale denken. Of misschien is het de bedoeling dat we ons uitsluitend bezig houden met onze aai foontjes en prulprogramma’s op tv.
Hoe dan ook, ik ben ouderwets, laat mij maar prutsen, ik ben geen smombie  en ga liever iets doen. Weet je wat, ik ga nog een stukkie breien, hoe dat verder gaat laat ik binnenkort weten want de onderdelen zijn bijna klaar. Top of flop, ik heb geen idee, het kan vriezen en dooien, ben angstvallig benieuwd.

Reageren is niet mogelijk