Dunkelflaute

Gebrek aan energie, dat is voor mij het grootste struikelblok in het dagelijks leven. Ligt de oorzaak bij mcs, stress, de overgang of een samenspel van dit alles, je weet het niet. Er zijn zoveel dingen die ik graag zou willen doen maar ik heb er geen energie meer voor.
Goede voornemens zoals een opgeruimd huis, een bezoekje aan een kringloopwinkel (geen logische combinatie – ik weet het) of serieus schoonmaken van de badkamer, het blijft er bij. Zou ook graag vaker bij onze kinderen willen kijken, maar die hebben hun eigen agenda, het zijn jonge mannen en geen moederskindjes. Dat had ik me vroeger nooit gerealiseerd, een poosje geleden hoorde ik iemand zeggen “zonen zijn hartstikke leuk en je mag alles voor ze doen tot ze vertrekken, dochters zijn in de pubertijd lastig maar de band is voor het leven.  Eigenlijk een logische regel van moeder natuur maar voor jongensmoeders is het wel even slikken. Je houdt van je kinderen maar moet ze loslaten om de dunne draadjes die er nog zijn niet te beschadigen.
De regels van de natuur, ze kunnen pijn doen maar zijn soms grappig om te weten.
Laatst vroeg ik aan onze zoon aan welke kant van het bed hij lag.  Toegegeven een vreemde vraag, dat vond hij ook gezien zijn fronsende blik. “Ik vermoed dat je aan de linkerkant ligt, zoals de meeste mannen”. Dat was inderdaad het geval, hoe wist ik dat? Lang geleden las ik deze theorie ergens in een psychologie magazine. “Mannen plaatsen zich bijna altijd aan de linkerkant – de dominante positie – van de vrouw. Kijk maar eens naar stellen op straat.” Toen ik er op ging letten bleek het een waarheid als een koe te zijn. Hoewel mijn man denkt best wel een inschikkelijk type te zijn is ook hij een links loper/slaper. In het begin van onze relatie heb ik korte tijd aan de linkerkant van het bed geslapen, alras verzon mijn man allerlei smoezen zoals tocht van het raam, te weinig hoofdruimte naast het bed, tot ik het zat was en we wisselden van plek. En hoewel na een verhuizing het raam aan de linkerkant van de slaapkamer zat en de muren recht omhoog liepen was dat geen reden om weer van plaats te wisselen, geen sprake van.
Grappig dat we worden geleid door wetten waar we ons niet van bewust zijn.
Aan de andere kant weten we best dat we heel veel natuurlijke wetten overtreden, de aarde vervuilen en kiezen voor halfslachtige nepoplossingen. De zwaar bejubelde wind- en zonne energie zijn geen constante bron van energie, de duitsers noemen het “dunkelflaute”. Maar we horen niets over thorium – een veilige vorm van kernenergie, betrouwbaar en betaalbaar, je kunt er alleen geen bommen mee maken, dat is jammer natuurlijk.
Nee, we gaan ons blauw betalen in de naam van duurzaamheid, de natuur is ontdekt als inkomstenbron, kom op jongens, allemaal van het gas los en is het donker en windstil tja, vette pech. Wellicht is dan een palletkachel een mooie aanvulling, gaan we de bossen duurzaam opstoken onder de prachtige naam “biomassa”.

Waanzin zoals alleen de mens die kan bedenken en exploiteren.
De wetten van de natuur, je kunt er maar beter respect voor hebben, ze zijn er niet voor niets.

Reacties zijn gesloten.