De regie kwijt

Sinds ik ben begonnen met breien worden er elke dag steken op de pen gezet, begonnen met een simpel baby dekentje voor een nichtje kreeg ik de smaak te pakken en begon uiteindelijk aan het project sokken breien. Breien is voor mij therapie geworden, geen tijd voor negatieve gedachten, er moet een sok worden gebreid, dat is de focus. En het leuke van sokken breien is dat jan en alleman er blij mee is. Inmiddels breide ik sokken voor Johan, m’n zoon en z’n vriendin en mezelf. De afgelopen week breide ik een babysokje, inderdaad – o joy – als alles goed gaat worden onze zoon en z’n vriendin in het najaar vader en moeder. Daarmee worden Johan en ik grootouders, een geschenk en een nieuwe ervaring.
Positief nieuws dus en dat kunnen we goed gebruiken, er zijn zorgen over hoe nu verder met m’n vader. Hij is herstellende maar slecht ter been en wil terug naar z’n huis. Dat snap ik best maar het is een oud huis met een trap in twee delen en de badkamer – daarin zit de douche in een in de vloer verzonken bad. Er is in Leeuwarden ook een appartementje beschikbaar, een kamer en een slaapkamer en voorzieningen voor de bewoners. Maar nee, pa wil naar huis en is boos dat dat geen goede optie is. Hij is de regie kwijt en dat is voor hem onacceptabel. Daarom is m’n vader opnieuw zoals hij vroeger was, alles bepalend, geen tegenstand duldend en wie niet meewerkt wordt toegeschreeuwd.
Dat is op z’n zachtst gezegd niet fijn, het brengt herinneringen naar boven die ik liever kwijt ben. Helaas gaat de mildheid van de oude dag aan sommige mensen voorbij.
Laat ik zo meteen maar aan het tweede babysokje beginnen en proberen de focus op het sokje en het nieuwe mensje in wording te leggen. Therapie voor positieve energie.

Reageren is niet mogelijk