Klein en kwetsbaar

Op een scherm zag ik de afgelopen week ons kleinkind in wording rondzwemmen, de “oma’s” mochten mee naar de verloskundige. Het was meer dan 25 jaar geleden dat ik een echo had gezien, een rondhoppend mini-mensje die nu staat mee te kijken als toekomstige vader. Het is fascinerend om te zien, een druktemakertje – net als onze zoon destijds.
Hoewel het een 16 weken echo was wilde de kleine nog niet laten zien of we keken naar een jongen of meisje. Maakt ook niet uit, het hartje klopte als een standvastige trom en we zagen handjes die alle kanten uitzwaaiden. Nieuw leven, klein en kwetsbaar. Ondertussen vraag ik me af welke keuzes de ouders zullen maken, gaat de kleine straks het vaccinatie programma in en zo ja, wat zullen de gevolgen zijn. Toen wij onze kinderen kregen kende ik de gevaren niet, er waren destijds gelukkig wel minder vaccinaties dan vandaag de dag. En als je vaccinaties toch nodig acht waarom zo jong beginnen. In Japan begint het vaccinatie programma als de kleine 2 jaar is, het immuun systeem is dan grotendeels ontwikkeld en minder kwetsbaar.
In mijn achterhoofd zit het verhaal van Alfie Evans, een gezond geboren jongetje dat is overleden vlak voor hij twee jaar oud werd. In Engeland kun je vaccinatieschade pas claimen als het kind 2 jaar is geworden. Hij werd van de beademing gehaald en ging zelfstandig ademhalen, toen de grens van 2 jaar in zicht kwam kreeg hij geen water en voeding meer. Ook was het ziekenhuis waar Alfie werd behandeld in het verleden betrokken bij illegale baby orgaanhandel.
Een baby laten sterven door uitdroging en uithongering is misdadig en mensonterend, tegen de wens van de ouders heeft een rechter dat zo bepaald.
Daarom tot slot een waarschuwend verhaal met gelukkig voor de beoogde donor een goede afloop.

Reageren is niet mogelijk