Heeft u geen afspraak?


Een poosje geleden kwam er een brief “uw rijbewijs verloopt binnenkort”. Ah nee hè, ik ging op zoek naar de pasfoto’s die ik een paar jaar geleden voor m’n id had laten maken, onvindbaar. Dat verbaasde me niet, we hebben te veel papiertroep in huis, de foto’s kunnen overal liggen, misschien heb ik ze wel weggegooid omdat foto’s die aan gezichtsherkenning moeten voldoen sowieso deprimerend zijn. Op een winderige dag – in friesland bijna altijd – ging ik naar de primera voor de pasfoto. Vroeger ging je naar de fotograaf maar die hebben we niet meer. Spijtig genoeg had ik geen kam bij me, het haar was nogal verwilderd door de wind maar ik dacht “ach, het is maar voor het rijbewijs.” Best wel een vreemde foto geworden maar hopelijk goed genoeg voor de gezichtsherkenning. Het simpelste deel was daarmee afgerond, een tijdje later kon ik het tweede deel niet langer uitstellen: een bezoek aan het gemeenteloket. Ik was dankzij onze buurman een gewaarschuwd mens, je kunt daar niet zomaar aan het loket verschijnen, nee – je moet van te voren online een afspraak maken. Buurman wist dat niet en stapte nietsvermoedend naar het loket maar werd – terwijl er 4 ambtelijke dames uit hun neus stonden te eten – weer naar huis gestuurd omdat hij geen afspraak had. Waanzin, het enige waarvoor je bij het loket in bolsward terecht kunt zijn simpele dingen, paspoort – rijbewijs en aangifte van geboorte.Voor de rest moet je sowieso naar Sneek, het loket is dus een oase van rust. Maar goed, ik maakte online een afspraak, eerst je geboortedatum invullen en waar je voor komt. Okay, vervolgens kwam ik in het afspraken scherm terecht, per dag zie je de tijden wanneer je terecht kunt en wat denk je? Ik kon altijd terecht, alles was vrij. Ik maakte een afspraak voor de volgende dag om half twee. De volgende dag stapte ik naar binnen en zag een enorme informatiezuil waar je opnieuw moest aangeven wat je kwam doen en wanneer je was geboren. Daarna kwam de vraag “hebt u een afspraak?”, vond het bijna jammer dat ik de vraag bevestigend kon beantwoorden maar het scheelt wel een hoop heisa. Er floepte een nummerkaartje uit de zuil die ik moest inleveren bij het loket. Wauw, ik was nummer 15. Inmiddels was er een vrouw binnengekomen die geen afspraak had, ook de zuil liep ze straal voorbij. Eén van de ambtelijke dames snelde zich haastig naar deze onverlaat “heeft u geen afspraak?”. Vervolgens werd ze als een stoute kleuter naar huis gestuurd om een afspraak te maken. Een paar minuten later kon ik – na inlevering van de bijzondere pasfoto en afrekening bij de pin – weer naar buiten zodat de vier ambtelijke dames konden bijkomen van hun inspanningen.
Op zoek naar een waanzinnige ervaring? Ga naar het gemeenteloket, in bolsward hebben ze als verrassing een extra uitdaging voor mensen die slecht ter been zijn. Natuurlijk is het loket rolstoel toegankelijk – dat is helaas verplicht – maar de parkeerplaatsen vlakbij het loket zijn verdwenen voor de bouw van een of ander cultureel infocentrum. Succes!

Reacties zijn gesloten.

  • no copyright – feel free to share