Doorschuiven

De afgelopen maand was anders dan anders, geen spectaculaire dingen maar niet de sleur van alle dag. We zijn er even tussenuit geweest in een huisje van Center Parcs in Limburg. Midden in het bos, prachtig. Even het kale, winderige Friesland vergeten met eekhoorntjes op het terras. Het bos ruikt zo heerlijk, voor mij een probleemloze geur – net als pasgemaaid gras. En tijd voor spelletjes, midgetgolf en rummycup, heb wel grandioos verloren maar dat kon de pret niet drukken. Even een midweekje er uit, ik weet uit ervaring dat grote organisaties geen parfum gebruiken bij schoonmaak en beddengoed, goh, waarom zou dat zo zijn. Wel gaan de eigen kussens mee en voor mij een traagschuim oplegmatrasje om te voorkomen dat ik erg krakkemikkig wordt. En natuurlijk een sproeifles met EM Wipe&Clean om eventuele geurtjes te verwijderen. Toch ben ik eigenlijk geen vakantiemens, het beste moment is wanneer ik na afloop ons safe house weer in loop. Misschien omdat mijn ouders vroeger elke zomer vier weken op vakantie gingen, zo’n beetje heel Europa heb ik wel gezien, de mooiste plaatsen en prachtige natuur maar het belangrijkste voor een vakantie ontbrak: ontspanning. Het was geen vrolijke boel, toen Johan en ik zelf met de kinderen op vakantie gingen werd het wat beter en leerde ik een beetje te genieten en ontspannen in den vreemde. Nu de kinderen groot zijn is een midweekje weg voor mij lang genoeg, geen gedoe met de was – dat komt thuis wel weer – en niet te ver weg. Johan verlangt soms terug naar onze reizen verderweg, Frankrijk en Oostenrijk, ik denk dat hij net als mij heimwee heeft naar de tijd dat de kinderen leven brachten in de brouwerij en misschien wel het belangrijkst –de tijd voordat hij overspannen werd. Het evenwicht is verstoord, de zware kant van het leven was mijn deel – Johan m’n luchthartige tegenpool.
Hopelijk vinden we ergens een nieuwe balans door allebei een stukje op te schuiven naar het midden.

Reacties zijn gesloten.

  • no copyright – feel free to share